De vliegreis 'naar de andere kant van de wereldbol' neemt vanuit Sydney slechts drie uur in beslag. In de stad Auckland hebben we twee dagen de tijd alvorens onze op voorhand geboekte 'wicked camper' op te halen. Bij de verkenning van het stadscentrum stuiten we eerder per toeval op meerdere autoverhuurbedrijven en hun aanbiedingen voor de camperverhuur tijdens het toeristische laagseizoen stemmen ons al gauw tot nadenken. Voor dezelfde prijs als het basic busje waarmee we in Australie rondtoerden, blijkt dat we ons hier een camper kunnen veroorloven die in grootte en luxe al onze verwachtingen overtreft. Bij het bezichtigen van de verhoogde Toyota bus die helemaal als camper is ingericht is de keuze snel gemaakt, ook al verliezen we hierbij onze reeds betaalde reserveringskosten van de wicked-boeking. Een knus huisje op wielen biedt trouwens de perfecte schuilplaats tegen de regenachtige en wisselvallige weersomstandigheden waar Nieuw-Zeeland om bekend staat. Ons geplande 'wicked-avontuur' wordt dus vrij onverwacht ingeruild voor de verkenningstocht met een camper met de toepasselijke naam 'Explore More'.
Onze laatste overwintering op het afrikaanse continent heeft onze drang naar skien behoorlijk doen toenemen. We besluiten vanuit Auckland zo snel mogelijk het zuidereiland te bereiken, waar we in de ski-oorden 'Cardrona' en 'Treble Cone' mateloos genieten van twee prachtige skidagen. Het zonnige weer, de indrukwekkende vergezichten en de perfecte sneeuwconditie zijn voldoende om het gemiste ski-seizoen in Super-Besse en de Franse Alpen te doen vervagen. We staan zelf versteld van onze ski prestaties en hoewel we met plezier een dagje langer op de latten hadden gestaan noodzaakt ons budget ons tot goedkopere activiteiten.
Het eerste nationaal park dat we aandoen herbergt meteen ook Nieuw-Zeelands hoogste piek. Met zijn 3755 meter domineert de Mount Cook met gemak de omringende bergtoppen. Een indrukwekkende wandeling brengt ons naar de voet van de berg, waar de Hooker gletsjer zich voor ons onthult. Slechts 1 bergkam verder krijgen we na een korte klim een prachtig uitzicht over de Tasman gletsjer, Nieuw-Zeelands grootste gletsjerformatie. De algemene opwarming van de aarde is er ook hier verantwoordelijk voor dat de gigantische ijsmassa smelt. Terwijl de gletsjertong zich jaar na jaar terugtrekt, vormde er zich een meer dat 20 jaar geleden slechts enkele plassen besloeg. Ijsbergen van diverse omvang drijven als stille getuigen in het water. Amper 100 jaar geleden hadden we ons op de lookout van vandaag nog onder het niveau van de gletsjer bevonden.
Onze 'Explore More' heeft er zin in en via het toeristische Queenstown 'exploreren' we verder het zuiden. In het Fiordland nationaal park staat de plaats Milford Sound aangeschreven als 'niet te missen'. De beroemde vijfdaagse trekking in het gebied is wegens lawinegevaar en de grote kans op overstromingen in deze tijd van het jaar nog te gevaarlijk en dus ontoegankelijk verklaard. We stellen ons tevreden met een cruise doorheen de fjorden. Naast luie zeeleeuwen en springende dolfijnen zien we de zeldzame geel-gekroonde pinguins. Om onze splinternieuwe stapschoenen toch maar in te wijden wagen we ons in hetzelfde nationaal park aan een tweedaagse trekking. Het weer zit gelukkig mee en wanneer we na een urenlange klim de boomgrens bereiken zijn de panorama's meer dan belonend. De berghut waar we overnachten ligt er in het vroege voorjaar nog verlaten bij, hoewel die met zijn twee slaapzalen een capaciteit van 60 bedden heeft. Wanneer de avond valt krijgen we tenslotte het gezelschap van een koppel uit Alaska. Misschien hebben zij minder moeite met de temperatuur, maar de houtkachel aan de praat krijgen is voor ons een prioriteit. Wijselijk verhuizen we de matrassen vanuit de gemeenschappelijke slaapzalen naar de door ons verwarmde leefruimte. We ontwaken met een oranje-rode zonsopkomst en in het betoverende licht van een nieuwe dag vatten we de terugtocht aan.
We vragen ons af wat het eiland te bieden heeft naast zijn nationale parken en besluiten even af te wijken van de toeristische circuits. Een dagrit doorheen het uiterste zuidoosten brengt ons eerst doorheen een produktieve fruit- en groentenstreek, maar toont ons daarna schapenland bij uitstek. Graslanden zo groen als perfect onderhouden golfterreinen strekken zich voor ons uit. Piepjonge lammeren gaan ongeduldig op zoek naar hun eerste moedermelk en aangezien we ons in hartje lammerseizoen bevinden zien we talrijke lammetjes geboren worden. Het voorkomen van tweelingen is hier net zo gewoon als in Ieper...! We parkeren met plezier in de berm wanneer enkele enorme shapenkuddes worden verweid en genieten van het schouwspel van honderden schapen op de weg. Later op de dag zien we met ongeloof toe hoe een koppel melkkoeien van wel 500 stuks de berghelling opstapt in de richting van de melkstal. De veestapels nemen hier proporties aan die naar Europese normen gigantisch zijn. Na Henks' ervaringen in Schotland blijft het opnieuw beginnen van een schapenboerderij wellicht een niet te verwezenlijken droom. Hoewel Nieuw-Zeeland hiervoor beslist het beloofde land is vormen de boerderijen die duizenden hectares beslaan een onoverkomelijke inverstering. Meer dan ooit lijkt de Creuse onze definitieve thuishaven.
Na het verkennen van de regio die zelfs niet in de Lonely Planet vermeld stond (de definitie van onbetreden paden volgens Gregory) volgen we opnieuw het spoor van de talrijke campers. Het Westland nationaal park staat bekend om twee dingen die ontegensprekelijk met elkaar verband houden: het behalen van records in de jaarlijkse neerslag en het voorkomen van twee hoogst indrukwekkende gletsjers. De gemiddelde regenval die 'slechts' 5 meter per jaar bedraagt laat niet op zich wachten en wanneer we het dorpje Franz Josef bereiken valt het water met bakken uit de hemel. De voorspelde 3,5 cm water per uur blijkt geen leugen en een tocht naar de wasserette of het toiletgebouw van de camping vormt al een uitdaging op zich. Ons besluit niet lang aan de westkust te verblijven is snel genomen, was het niet dat we tegen alle verwachtingen in 's anderendaags ontwaken bij een onbewolkte hemel en een stralende zon. De onvoorspelbaarheid van het weer blijft hier een verrassende factor. Na een bezoek aan de Fox-en de Franz Josef gletsjer boeken we zelfs een excursie voor de volgende dag, om onder begeleiding van een gids de Franz Josef te beklimmen. Verdere regen blijft voor ons gelukkig uit. Nochtans vormt het extreme neerslagniveau de enige bestaansreden van de gletsjer, die zich merkwaardig genoeg zo dicht bij zee bevindt dat hij vanaf het strand zichtbaar is. Het natuurfenomeen wordt verklaard doordat de 5 m neerslag in het dorp zich vertaalt in 45 m sneeuw bovenop de berg. Eenmaal de sneeuwmassa zich heeft gecompacteerd tot ijskristallen,
vervolgt de enorme hoeveelheid ijs zijn weg bergafwaarts. De hierbij gevormde gletsjer behoort met zijn gemiddelde vooruitgang van 1 meter per dag tot een der snelst bewegende gletsjerformaties ter wereld. Gewapend met crampons verkennen we de grillige ijsvlakte. Intens blauwe formaties lijken wel kunstwerken, eerder dan willekeurig ontstane compacte ijslagen. Onze daguitstap laat ons toe 1/3 van de gletsjertong te verkennen. De niet geexploreerde gedeeltes hogerop blijven veilig verborgen en bewaard door moeder natuur.
We steken over naar de droge oostkust en doen hierbij Christchurch aan, de grootste stad van het zuidereiland. Hoewel de steden slechts weinig voorstellen blijven de landschappen ons verbazen. De ongerepte natuurpracht lijkt wel onbegrensd. Waar we ons ook begeven op het eiland, we raken niet uitgekeken op de steeds veranderende landschappen. Hoeveel adjectieven (lees: superlatieven) zijn er nodig om een juiste beschrijving te geven van de lieflijke groene door schapen begraasde heuvels, de beboste hellingen met zijn haast tropische vegetatie en de blauwe rimpelloze gletsjermeren waarin besneeuwde bergtoppen zich weerspiegelen. Hoewel we sinds 11 maanden de wereld verkennen evenaart niets wat we tot dusverre zagen Nieuw-Zeelands natuurschoon.
We verlaten het zuidereiland. De drie uur durende boottocht brengt naast het personenvervoer grappig genoeg enkele veewagens volgeladen met melkvee over. We zullen alvast niet de enigen zijn om het noordereiland te exploreren!