We moeten er zelf even aan wennen dat Leconfield slechts een herinnering is geworden. De binnenlandse vlucht van Sydney naar Cairns brengt ons echter snel terug naar de werkelijkheid want niets lijkt nog op de ons vertrouwd geworden heuvels en zijn fascinerende paardenwereld. Afscheid nemen van mooie momenten is soms onverwacht moeilijk. Het mooie van reizen is dat een nieuw avontuur steeds weer lonkt.
Bij aankomst in Cairns zorgt de reischeque die we als huwelijkscadeau van mijn broers en zussen kregen, voor een heerlijk verwenweekje in een hotel. Na het caravanbestaan van de afgelopen maand is wat extra comfort een welkome afwisseling. Cairns is een gezellige maar toeristische havenstad met een trekpleister die tot 1 der 7 wereldwonderen behoort: het 'Great Barrier Reef'. Nu we in Cairns zijn en dit wereldberoemde koraalrif zo binnen handbereik ligt willen we onze kans niet laten voorbijgaan. Hoewel we allebei niet echt gek op de gedachte aan duiken zijn schrijven we ons in voor een duikcursus, voor het behalen van de PADI. Het slagen voor dit universele duikdiploma is de enige toegangsweg naar de mysteries van de diepe onderwaterwereld. Onze opleiding start met de nodige theoretische uiteenzettingen omtrent druk, volume en drijfvermogen. Eenmaal 'volleerd' maken we de eerste proefduiken in het zwembad. We raken vertrouwd met de apparatuur en ervaren voor het eerst hoe het aanvoelt onder water te kunnen ademhalen. Na twee oefendagen is het tijd voor het open water. De ScubaII, een boot speciaal uitgerust voor duikexpedities, vaart uit naar het rif waar we drie dagen verblijven. We krijgen de gelegenheid 9 maal te duiken op 4 verschillende locaties. De ervaring is met niets te vergelijken. Hoewel, voor de eerste maal tot op de bodem van de oceaan afdalen geeft ons een beklemmend en onzeker gevoel. De onmetelijke blauwe ruimte ontneemt je elk gevoel van orientatie terwijl je ademhaling, afhankelijk van de persluchttank op je rug, onwerkelijk aanvoelt. Was de mens ooit bestemd onder water te ademen? En welke bedenkingen te maken bij een nachtduik, waarbij slechts een zaklamp je zicht bepaalt? Henk zijn zicht wordt al beperkt wanneer na 2 meter duiken zijn zaklamp uitvalt en hij nog een half uur verder moet. Gelukkig is Virginie alweer letterlijk zijn lichtend voorbeeld. Bij iedere duik krijgen we meer vertrouwen en na het behalen van ons brevet maken we nog vijf vrije duiken. Zonder instructeur dalen we met z'n tweetjes af tot een maximale diepte van 18 meter. Het duiken gaat ons inmiddels goed af, maar vreemd genoeg blijkt het terugvinden van de boot aan het einde van de duik de moeilijkste opgave.
De wereld die zich voor ons opent is adembenemend (niet al te letterlijk te nemen als duiken). De koralen vertonen een ongekende variatie in kleur, vorm en afmeting. Ze creeren een sprookjeswereld waar we van de ene verbazing in de andere zwemmen. Eenieder die getuigen kan van de schatten die de oceaanbodem herbergt begrijpt meteen hoe belangrijk het is elke vorm van vervuiling van de oceaan tegen te gaan. Ook de achterkleinkinderen van onze achterkleinkinderen moeten de kans hebben dit aan hun achterkleinkinderen te laten zien. De koralen bepalen het leefmilieu van ontelbare vissen. Bij een vroege duik om 6 uur 's morgens ontmoeten we haaien. Wij hebben nog niet ontbeten, zij hopelijk wel... Hoewel ze bovenaan de voedselketen staan blijken ze ongevaarlijk voor de mens te zijn. Een vriendelijker aanblik geven de felgekleurde vissen die aan ons masker voorbij defileren. Barracuda's, 'echte' nemo's, butterflyfish, stingrays, zeeschildpadden, iedere duik is een nieuwe expeditie die het lijstje aanvult. Wanneer we onze negen duiken achter de rug hebben en de luxe boot, die ons drie dagen heeft verwend, de haven van Cairns binnenvaart, beseffen we dat we weer een unieke ervaring rijker zijn. Maar net zoals in het begin van dit verhaal lokt alweer een nieuw avontuur. Soms moeten we elkaar hard knijpen om te beseffen dat we dit echt allemaal meemaken. Wanneer we 's anderendaags de onze met grafity beschilderde wicked-campervan gaan ophalen, kan de rondreis van een kleine drie maanden door Australie eindelijk beginnen!