Na de prachtige ervaringen in Lesotho doorkruisen we het Zuid-Afrikaanse binnenland. We komen terecht in een waar niemandsland. Een stoffige piste trekt een kaarsrechte baan doorheen een droog graslandschap met cactussen, waar alleen de grazende koeien en schapen achter afrastering op een menselijk teken wijzen. De vegetatie wordt nog droger in de volgende provincie, de Karoo, een semi-woestijn onder meer bewoond door 70 cm lange leguanen. Uitgestrekte dorre vlaktes domineren het landschap en door wind aangedreven waterpompen domineren het leven. We maken een stop in het 'Uilenhuis', gelegen in het stoffige dorpje Nieu-Bethesda en voorgoed uit de vergetelheid gerukt door de artistieke aanleg van de bewoonster van het huis. Hele Martins werkte gedurende dertig jaar met devotie aan de plastische invulling van haar leefwereld. Binnenshuis kregen de muren vrolijke kleuren van geschilderde glassplinters, ramen kregen zonnefiguren, zelfgemaakte kandelaars sferen het ongewone kader. Buiten werd de tuin getransformeerd, cementen beelden, vaak op ware grootte vormen een indrukwekkende verzameling. Ruiters op kamelen, sierlijke vrouwenlichamen op een onderbouw van glazen flesjes, uilen in alle vormen en maten, geduldig gevormd en met glasscherven versierd. Zonder enige opleiding en met de eenvoudigste materialen laat deze kunstenares 30 jaar na haar dood een cultureel erfgoed na dat op zijn minst als uniek mag worden bestempeld.
In Graaff Reinet vieren we mijn dertigste verjaardag met een overheerlijke struisvogelsteak en champagne aangeboden door de gulle Deen. We zijn inmiddels helemaal in struisvogelland aanbeland. In Oudtshoorn bezoeken we een farm, waar de struisvogels gefokt worden voor hun veren en hun kuikens. Elke negen maanden worden de volwassen vogels geplukt, oftewel letterlijk gepluimd. Mannetjes hebben uitsluitend wit-zwarte veren terwijl vrouwtjes uiteraard grijs getint zijn. De veren gaan de textiel in, terwijl de donsveertjes als afstoffers in de handel terechtkomen. De kuikens komen na een broedperiode van 6 weken uit hun ei en gaan de opfok in voor de vleesproduktie. Om de eileg te stimuleren wordt er niet gewacht tot een volwaardig nest gevormd wordt, bestaande uit 12 tot 16 eieren, maar worden alle eieren op 1 na steeds uit het nest gehaald, die hun weg naar de broedmachine vervolgen. Zo legt een vrouwtje in haar carriere van 40 jaar maar liefst 2000 eieren, elk ei qua inhoud equivalent aan 24 kippeeitjes...
Bij ons bezoek aan de boerderij krijgen we ook de gelegenheid struisvogel te rijden. Henk is er verbazend goed in en verbreekt alle records!!
We verlaten het mekka van de struisvogels om de kust te verkennen en de struisvogelomelet als ontbijt en de lekkere rode steaks mager vlees worden ingeruild voor verse witte vis. We maken een kano-tocht op een in zee uitmondende rivier. In Mossel Bay volgen we kilometers lang de kustlijn bij een dagwandeling en genieten we van de springende knobbeldolfijnen die in groepen van 20 en meer vissend vlak langs de kust zwemmen. Ons bezoek aan 'Seal Island' blijkt een beproeving te worden. Na het bewonderen van de 3000 zeehonden die permanent op het eiland verblijven en momenteel kleintjes aan het grootbrengen zijn, vatten we een ruige terugtocht aan. Onze vissersboot danst op de golven en wat met opspattende waterdruppels begon eindigt in een volwaardige, koude douche. We moeten ons krampachtig vasthouden om niet overboord te slaan, terwijl we in ons doorzettingsvermogen worden gesterkt door de om de boot cirkelende haaien...Kletsnat, bibberend maar heelhuids bereiken we de haven.
De volgende dag gaan we naar Cape Agulhas, het meest zuidelijke punt van Afrika, waar we op de vuurtoren klimmen en de plaats bezoeken waar de Indische oceaan zonder enige grensovergang eindigt en plaatsmaakt voor de Atlantische oceaan.
Onze volgende stop is Kaapstad, een wereldstad gebouwd in een baai aan de voet van de Tafelberg en een puntig schiereiland dominerend dat eindigt in Kaap de Goede Hoop. We verkennen het historische centrum en nemen de kabelbaan naar de top van de Tafelberg. De stralende zomerdag zonder enige bewolking geeft ons sublieme vergezichten. De afdaling doen we tevoet en is even spectaculair.
Ons tentje staat ten Noorden van Kaapstad, in Table View, aan het bloubergstrand. We genieten elke dag van de stralende zon, het mooie strand en het unieke uitzicht op de Tafelberg. Wind hebben we nodig voor onze kite-surf-lessen, een niet ongevaarlijke sport waarbij een parachute je voort trekt op de golven, staande op een plankje. Bij beginners is het beheersen van de parachute vaak een probleem. Bij hevige wind kun je gemakkelijk metershoog de lucht ingeslingerd worden, wat in het water een pijnloze landing geeft maar op het strand pijnlijke blauwe plekken veroorzaakt. We kopen een kleine parachute om het besturen te oefenen zonder kneuzingen en botbreuken... Als de wind het laat afweten genieten we van een luie stranddag.
Op historisch vlak was Robben Island een bezoek meer dan waard. Het eiland voor de kust van Kaapstad waar de politieke tegenstanders van het apartheidsregime vanaf de jaren '60 tot '90 in de gevangenis werden geplaatst. De meest bekende politieke leider was uiteraard Nelson Mandela, die 27 jaar achter blanke tralies zat. Met hem vele duizenden politieke en studentenleiders (Steve Biko). Tot halfweg de jaren '70 waren de omstandigheden erbarmelijk, maar onder druk van de internationale gemeenschap werd de gevangenschap minder ondraaglijk. De rotsvaste overtuiging van de zwarte leiders dat uiteindelijk het blanke regime geen stand kon houden stimuleerde hen tot de voortzetting van hun studies in gevangenschap. Hierdoor waren ze in staat bij hun vrijlating een regering te vormen die eindelijk recht deed aan de zwart-blank verhoudingen in Zuid-Afrika. Tot op heden zijn vele ministers ex-gevangenen van Robben Island, hetgeen wijst op de ironie van het blanke minderheidregime.
We besluiten Kerst in Kaapstad door te brengen. In de lodge kennen we inmiddels al veel mensen. Na twee weken in Kaapstad voelen we ons ver van huis toch een beetje thuis.
Om de kerstsfeer er toch wat in te houden bezoeken we de pinguinkolonie nabij Simon'Town. Hoewel, de kleine zwart-witte afrikaanse pinguin maakt zijn nesten in het zand en ligt te zonnebaden op het strand. Ze zouden moeite hebben zich aan te passen aan de leefomstandigheden van hun collega's op Antartica!

Tot volgend jaar.
We wensen eenieder een knusse Kerst toe en een mooi en gezond 2008!
Nog veel leesplezier, de reizigers