Op de dag van Henk's verjaardag vliegen we naar onze volgende bestemming, Bangkok. De vlucht en de daaropvolgende nachtbus van maar liefst 11 uur brengen ons ten slotte per boot naar het eiland Ko Samui. De vele indrukken van de afgelopen dagen en de slechte nacht op de schommelende misselijk makende airco-bus, geven twee vermoeide reizigers als resultaat, die best wat vakantie aan het strand kunnen gebruiken.
Thailand kent een sextoerisme van blanke mannen op zoek naar goedkope Thaise meisjes die hen voor een weekje als het ware toebehoren. Maar gelukkig staat Thailand ook bekend om zijn mooie eilanden en parelwitte palmboomstranden waar zon en luxe tegen goedkope prijzen een coctail vormen naar ieders smaak. We logeren in een houten bungalow op het strand en even lui vakantie houden na vier maand van intense belevenissen lijkt ons een prima voorbereiding op Indie.
Hoewel, zoals het echte reizigers betaamt, lokt alweer het avontuur en na een week laten we het eiland en zijn toeristenstranden achter ons om de westkust van Thailand te verkennen. De relatief korte verplaatsing die we daarvoor moeten maken, blijkt een ware expeditie en door middel van maar liefst acht vervoermiddelen - vijf bussen en drie boten- bereiken we na een lange reisdag onze bestemming. Het eindpunt Railey, wat alleen per boot bereikbaar is, loont in ieder geval wel de moeite. Naast stranden en palmbomen rijzen hoge rotsformaties uit het water om op idyllische wijze de kustlijn te vormen. De steile rotswanden zijn ideale klimmuren en meteen begrijpen we waarom dit het gedroomde vakantieoord voor klimfanaten is. We huren een kayak en verkennen peddelend de unieke omgeving, tussen rotsformaties die soms uit het niets uit de zee opdoemen. De tweede dag wagen we ons aan een klimpartij en samen met een leraar en gezekerd door een touw lukt het ons, na het verdrijven van de eerste onzekerheden, om talrijke uitgestippelde parcours met succes te beklimmen.
De inspannende maar leuke dag kent echter een einde in mineur..., want voor het eerst krijgen we te kampen met een voedselvergiftiging. Henk wordt als eerste ziek maar aangezien we exact hetzelfde gegeten hadden was ik tegen de ochtend aan de beurt. Ongetwijfeld lag de slechte bewaring van de produkten aan de oorzaak, temeer de geisoleerde plek alleen gedurende enkele uren van de nacht van electriciteit wordt voorzien. Als twee ellendelingen vergt het twee dagen van uitzieken op bed, waarbij onze moraal op een laag pitje komt te staan. Half opgeknapt trakteren we onszelf op een tochtje op de rug van een olifant. Gelukkig waren alle sporen van duiziligheid verdwenen zodat we onze gebruikelijke stunts konden uitvoeren...!